هیچکی نمیتونه بفهمه 

                که دلم از چی گرفته

 هیچکی نمیتونه بفهمه 

                      که صدام از چی گرفته

 هیچکی نمیمونه تا با من

                      توی راهم هم سفر شه

 آخه میترسه که با من

                     با دل من دربه در شه

 هیشکی نمیدونه که چشمام

                            چرا همیشه خیس خیسه

 چرا هیشکی حتی یه نامه

                         واسه من دیگه نمینویسه

 هیشکی نمیدونه که قلبم

                        تا حالا چند بار شکسته

 هیشکی نمیدونه سر راه اون

                            تا حالا چند دفعه نشسته

 آخه تو کلبه ی سوت و کور و تاریک قلبم خورشید که جا نمیشه

میدونم اگه تا لحظه ی مرگمم بگردم دنبالش پیدا نمیشه.........